Страница 14 из 28
16 Лаваан хоёр басагатай һэн: ехэ басаганиинь Леһаа гэдэг, ба-гань Рахээл гэжэ нэрэтэй. 17Леһаа зохидхон һэн, зүгөөр Рахээл нюурааршье, бэеэршье тэгшэ сэбэр бэлэй. 18Яков Рахээлда дурлаһан ушарһаа Лаваанда иигэжэ хэлэбэ:
— Бага басаган Рахээлэйтнай түлөө би долоон жэл соо танда ажал хэхэб, удаань һамган болгожо абахаб.
19 — Басагаяа танихагүй хари хүндэ үгэнхаар шамда үгэһэмни таатай. Манайда үлөөд, ажалла даа, — гэжэ Лаваан хэлэбэ.
20 Иигэжэ Рахээлые абахын тула Яков долоон жэл соо Лаваан-да ажал хэбэ. Рахээлдэ угаа ехээр дурлаһан Яковта тэрэ долоон жэлынь долоон үдэр мэтэ богонихоноор һанагдаа бэлэй.
21 Сагай хугасаагай дүүрэһэнэй удаа Яков Лаваанда иигэжэ хэлэ бэ:
— Һамгыемни хадамлыт. Хэлсэһэн болзорнай хүсөө, би тэрэниие һамган болгон абахамни.
22 Ла ваан ха маг хүр шэ нүү дээ суг луу лаад, найр ху рим хэбэ.
23 Харанхы боломсоор эсэгэнь Яковта нюураа бүтүүлһэн ехэ баса ган Леһаае хү тэлэн оруулжа, Яков тэрээн тэй ун таба.
24 Леһаагай зараса эхэнэр болгожо, Лаваан тэрээндээ Зилпаа гэжэ шэбэгшые үгөө һэн.
25 Яков үглөөгүүр һэреэд, Леһаагай хажуудань хэбтэжэ байхые харажархиба. Тиигээд тэрэ Лаваанда ошоод, иигэжэ хэлэбэ:
— Та намтай юу хэбэ гээшэбта? Рахээлые абахын түлөө би танда ажал хээ бэшэ һэн гүб? Юундэ намайе мэхэлбэт?
26 Лаваан иимэ харюу үгэбэ:
— Манай нютагай заншалай ёһоор, бага басагаяа эгэшэһээнь урид хадамда үгэдэггүй юм. 27Түрэ найрай долоон хоногой болзор дүүрэхэдэнь, бидэ бага басагаяа шамда үгэхэбди, зүгөөр тэрэнэй түлөө ши намда үшөө долоон жэл ажалла-хаш.
28 Яков үгөөрынь болобо. Түрэ найрай долоон хоногой үнгэр-хэдэ, Лаваан тэрээндэ Рахээл басагаяа һамган болгон үгэбэ.
29 Рахээлдээ шэбэгшэ болгон эсэгэнь зараса эхэнэр Билһаа гэ-дэгые үгэбэ. 30Тиигээд Яков Рахээлтэй инаглан унтажа, эгэшэ Ле һаа гэг шэһээнь үлүү сэ дур лаа бэ лэй.
Иигэжэ Яков үшөө долоон жэл Лаваанда ажал хэбэ.
Яковай хүбүүд ба басаган
31 Леһаада Яковай дурагүйе Эзэн хараад, тэрээндэ үри хүүгэ-дые үгэхэ, харин Рахээлдэ хүүгэдые үршөөхэгүй гэжэ шиидэбэ.
32 Ле һаа хээ ли тэй боложо, хү бүү тү рэ бэ.
— Эзэн Бурхан минии гашуудал хаража, хүбүү хайрлаа. Үб-гэм ни мүнөө нам да ду ра тай бо ло хо бэзэ, — гэжэ тэрэ хэ лээд, хүбүүндээ «Рэувээн» («Хүбүүгээ хараһан» гэһэн удхатай) гэжэ нэрэ үгэбэ.
33 Ле һаа да хин хээ ли тэй боложо, да хин хү бүү тү рэ бэ.
— Үбгэнэймни намда дурагүйе Эзэн дуулажа, баһа нэгэ хүбүү үршөөбэ, — гэжэ тэрэ хэлээд, хүбүүндээ «Шимоон» («Соносоо» гэһэн удхатай үгэ) гэжэ нэрэ үгэбэ.
34 Леһаа дахин хээлитэй боложо, үшөө нэгэ хүбүү гаргаад, иигэжэ хэлэбэ ха:
— Үбгэндөө би гурбан хүбүү түрэжэ үгөөб, одоо тиимэһээ тэрэ намтай дүтэ холбоотой болонгүй яахаб, — гэжэ хэлээд, хүбүүндээ «Левии» («Холбоотой» гэһэн удхатай үгэ) гэжэ нэрэ үгэбэ.
35 Ле һаа да хин хээ ли тэй боложо, да хин хү бүү тү рэ бэ.
— Мүнөө Эзэниие магтахаб! — гэжэ тэрэ хэлээд, хүбүүндээ «Иуда» («Магтаал» гэһэн удхатай үгэ) гэжэ нэрэ үгэбэ. Тэрээн-һээ хой шо Ле һаа хээ ли тэй бо лоо гүй һэн.
30
1 Харин Рахээл Яковһаа үхибүүтэй боложо шадахагүй \,г байһанаа хараад, эгэшэдээ атаархан, Яковта иигэжэ хэ лэбэ:
— Намда хүүгэдые үгөөгүй һааш, би үхэхэм.
2 Зүгөөр Яков уурлажа, тэрээндэ харюусаба:
— Би Бурхан юм гүб? Би шамайе хүүгэдгүй болгоо юм гүб?
3 Тиихэдэнь Рахээл үбгэндөө иигэжэ хэлэбэ ха:
— Энэ болбол Билһаа гэдэг минии зараса эхэнэр. Ши тэрээн-тэй унта. Тэрээнһээ хүүгэд үбэр дээрэмни гарабалнь, намда үхибүүн түрөө гээд тоолохоб.
4 Тиигээд Рахээл үбгэндөө Билһаа гэжэ зараса эхэнэрээ бага һамган болгон үгэжэ, Яков тэрээнтэй унтаад, 5 Билһаа хээлитэй боложо, хүбүү түрэбэ.
6 — Бурхан гуйлтыем дуулаад, хүбүү үгэжэ, намайе үршөө-гөө, — гэжэ Рахээл хэлээд, тэрэ хүбүүндэ «Даан» («Үршөөгөө» гэһэн удхатай үгэ) гэжэ нэрэ үгэбэ.
7 Удаань Рахээлэй зараса эхэнэр Билһаа дахин хээлитэй боложо, үшөө нэгэ хүбүү түрэбэ.
8 — Би эгэшэтэеэ угаа ехэ тэмсэл ябуулжа, диилээб, — гэжэ хэлээд, хүбүүндэ «Нафталии» («Минии тэмсэл» гэһэн удха-тай) гэжэ нэрэ үгэбэ.
9 Бэшэ үхибүүтэй болохогүй байһанаа Леһаа хараад, өөрынгөө зараса эхэнэр Зилпаае бага һамган болгон үбгэндөө үгэбэ.
10 Зилпаа Яковта хүбүү түрэбэ. 11 Тэрээндэ Леһаа баярлажа, иигэжэ хэлэбэ:
— Ехэ аза талаан болобо!
Тиигээд тэрэ хүбүүндэ «Гаад» («Аза» гэһэн удхатай үгэ) гэжэ нэрэ үгэбэ.
12 Зилпаа дахин хээлитэй боложо, баһа нэгэ хүбүү гаргаба.
13 Тии хэдэнь Ле һаа иигэжэ хэлэбэ:
— Одоо минии ехэ жаргалтайе эхэнэр хүн бүхэн гэршэлхэ даа.
Тиигээд тэрэ хүбүүндэ «Ашээр» («Жаргал» гэһэн удхатай) гэжэ нэрэ үгэбэ.
14 Нэгэтэ шэниисэ хуряажа байха үедэ Рэувээн таряалан дээ-рэ хүн үбһэн гэдэг ургамал олоод, Леһаа эхэдээ асаржа үгэбэ. Рахээл энээнииень хараад, Леһаада:
30:14 Энэ ургамал эдибэл, хүнэй дура буляахада ехэ нүлөөтэй гэжэ тоо лог до дог бай гаа.
— Хүбүүнэйнгээ олоһон тэрэ ургамалые намда үгыт, — гэжэ гуйба.
15 — Үбгыемни буляажа абаһаншни багадаа гү? — гэжэ Леһаа харюусаба. — Мүнөө минии хүбүүнэй олоһон ургамал абахаяа һанаба гүш?
— Хэрбэеэ та намда хүбүүнэйнгээ олоһон ургамал үгөө һаат-най, энэ һүни би танда Яковые үгэхэб, — гэжэ Рахээл хэлэбэ.
16 Тиигээд үдэшэлэн таряаланһаа Яковай гэртээ бусахада, Ле һаа уг тан зол гоод, иигэжэ хэ лэ бэ:
— Намда ерэ. Хүбүүнэйнгээ олоһон хүн үбһэн ургамалаар би шамайе дүү басаганһаа эрижэ абааб.
Иигэжэ тэрэ һүни Яков Леһаатай унтаба. 17 Бур хан Ле һаа гай үшөө нэгэ хүбүү эриһые хангажа, Леһаа дахин хээлитэй боложо, та ба да хи хү бүү гээ тү рэ бэ.
18 — Зараса эхэнэрээ үбгэндөө үгэһэнэйм түлөө шагнажа, Эзэн Бурхан намда энэ хүбүү заяаба, — гэжэ Леһаа хэлээд, хүбүүндээ «Иссахаар» («Шагнал» гэһэн удхатай) гэжэ нэрэ үгэбэ.
19 Үшөө дахин Леһаа хээлитэй боложо, Яковта зургаадахи хү бүү гээ тү рэ бэ.
20 — Бурхан намда үнэхөөр туһалаа. Одоол мүнөө үбгэмни намайгаа хүндэлдэг болохо, зургаан хүбүү түрэжэ үгөө ха юмбиб! — гэжэ Леһаа хэлээд, «Зевулуун» («Хүндэлэлгэ» гэһэн удхатай) гэжэ нэрэ үгэбэ.
21 Һүүлдэнь Леһаа ба сага түрөөд, тэрэнээ «Динаа» гэжэ нэр-лэ бэ.
22 Тиигэһээр Бурхан Рахээлэй гуйлтые дуулажа, үри хүүгэ-дые за яа хаар шии дэхэдэнь, 23 Рахээл хээлитэй боложо, хүбүү түрөөд, иигэжэ хэлэбэ:
— Бурхан намай эшхэбтэр байдалһаа абарба.
24 Тэрэ хүбүүндээ «Иосиф» — «нэмэг лэ» гэһэн удхатай нэрэ үгэбэ.
Яков Лаваан хоёрой үгэеэ ойлголсохо, ойлголсохогүйшье сагууд
25 Рахээлэй Иосифые түрэһэнэй һүүлээр Яков Лаваанда иигэжэ хан даба:
— Түрэлхи гэртээ, түрэһэн нютагтаа бусахыемни зүбшөөгыт.
26 Һамгадтай, хүүгэдтэй болохын тула би энэ удаан танда ажал хээб. Хэр зэргэ хүдэлжэ гараһыемни та өөрөө мэдэнэ ха юмта даа. Мүнөө би бүхы һамгадтаяа, үхибүүдтэеэ хамта ябахам.
27 — Һайн хүн боложо, намайе шагна! — гэжэ Лаваан хэлэ-бэ. — Эзэнэй үршөөл үреэлтэй байһаншни маанадташье тэрэнь хүртэлсөө. 28 Ямар түлөөһэ абахабши? Дуратай юумэеэ аба, би үгэхэб. Гансал эндээ үлыш.
29 — Өөрөө мэдэнэт, яажа танда ажал хэһыемни, — гэжэ Яков харюусаба. — Минии хүдэлхэдэ, мал һүрэгтнай ехээр үдөө.
30 Ерэхэдэм мал һүрэгтнай хэды үсөөн һэм, харин мүнөө хэды шэнээн олон болоо гээшэб! Минии ерэһэндэ Эзэн таниие иигэжэ үреэн үршөөгөө! Харин би өөрын зөөри зөөшэтэй болохын тула өөртөө хэзээ хүдэлхэ, ажаллаха хүмбиб?!
31 — Теэд хэлыш, ямар түлөөһэ абахаб гэнэш? — гэбэ Ла-ваан.
— Намда юумэ үгэхэ хэрэггүй, — гэжэ Яков харюусаба. — Би саашадаашье хони малыетнай адуулхаар, харахаар бэлэмби, зүгөөр нэгэл хэлсээтэйгээр. 32Мүнөөдэртөө би мал һүрэг эрьен хараад, тэдээн сооһоо хамаг хара, эреэ маряан, толботой бүхы хони хурьга, мүн алаг ямаануудые илгажа, һүүлдэнь эдээниие хүлһэмни гэжэ абуужам. 33Минии абаһан малые та шалгажа үзөөд, хэр зэргэ үнэн зүб байһые тодорохойлхот. Хэрбээ ми-нии абаһан малай дунда ондоо хони, ямаа олоо һаа, та намайе хул гай шан дал тоолооройг ты.
34 — Зай, — гэжэ Лаваан хэлэбэ. — Шиниихеэр болог.
35 Иигээд тэрэл үдэртөө Лаваан бүхы хара-алаг, хара толбо-той, хара зүһэтэй хони, сагаа-алаг, сагаан толботой ямаа илган абажа, өөрынгөө хүбүүдтэ үгэжэ адуулуулба. 36Бусад малаа Яковта орхижо, хүбүүдээ тэрэ хони, ямаатайнь абаад, гурбан хоног ябажа хүрэхэ зайда ошобо.
37Яков уляангир, бүйлөөһэн, бургааһан мододой мүшэрнүүдые абаад, холтоһыень эреэлүүлэн отолбо. 38Холтоһыень эреэлэн хуулаһан модоёо малай уһа уудаг тэбшын хажууда тэрэ зоо-бо. Мал уһа уухаяа ерэхэдээ, ороондо ородог байһан ушарһаа Яков хажуудань тэдэ мүшэрнүүдээ зоогоо бшуу. 39 Һүүлдэнь мал ороондо ороходоо, алаг зүһэтэй хурьга, эшэгэ гаргадаг боло бо.