Еретики

12 Тэрэ газар орондо сэбэр алтан, гүгэл болон мана шулуун байдаг һэн. 13 Хоёрдохи голынь Гихоон гэжэ нэрэтэй, Куш гэжэ орон дайдые тойрон урдадаг. 14Гурбадахи голынь Тигр, Ассириһаа зүүн тээшэ урдана. Дүрбэдэхи голынь — Евфрат.

15 Эдемэй сэсэрлиг һэргээн харууһалжа байхыень Эзэн Бурхан хүниие тэндэ байрлуулаад, 16иимэ захяа үгэбэ:

— Энэ сэсэрлигэй ямаршье алим жэмэс эдихэдэш болохо. 17Зүгөөр һайн муугай илгаае мэдэрүүлдэг модоной жэмэсэй ойронь хүрэжэ болохогүй. Тэрэниие оройдоо бү эди. Эдеэ һаа, тэрэл үдэртөө үхэхэш.

18 Тиигээд Эзэн Бурхан:

— Хүнэй гансаараа байхань муу. Өөртэнь таараха хани бии болгохомни,— гэжэ айладхан шиидэбэ. 19Тиигээд Тэрэ газар шоройһоо элдэб түрэлэй ан, шубуудые бии болгоод, тэдээндэ хүн ямар нэрэ үгэгшэ ааб гэжэ мэдэхэ еэ ойронь асарба. Иигэжэ амиды амисхалта бүхэн нэрэтэй болобо. 20Хүн адуу мал, ангууд-та болон жэгүүртэ шубуудта тус тустань нэрэ олгобо, зүгөөр тэдээн сооһоо өөртэнь таараха хани олобогүй.

21 Тиихэдэнь Эзэн Бурхан хүниие гүнзэгы нойроор унтуулаад, нэгэ хабһыень абажа, шархыень юушьегүй болоторынь эдэ-гээгээд,22 тэрэ хабһаараа эхэнэрые бүтээбэ. Тиигээд тэрэнээ хүндэ асарба. 23Хүн тэрэниие хараад:

— Зай, энэ минии яһанһаа таһарһан яһан, мя хан һаам та һарһан мя хан.

Эрэ нам һаа аб та һан энэ хүн эхэ нэр гэжэ нэ рэ тэй бо лог, — гэбэ.

24 Эгээл иимэ һээ хүн гээ шэ эхэ, эсэ гэ еэ орхижо, һам ган та яа нэгэн хүн шэнги болодог ушартай.

25 Хүн мүн тэрэнэй һамган хоюулаа шараа нюсэгэнүүд байгаа, зүгөөр эшэхэ гээшые мэдэдэг гүй нүүд бэлэй.

Түрүүшын нүгэл ба хойшолонгынь

3

1 Эзэн Бурханай бии болгоһон газарай амитад сооһоо эгээл мэхэтэйнь могой һэн. Тэрэ эхэнэрһээ асууба:

— Энэ сэсэрлигэй ямаршье модонһоо үрэ жэмэс эдихыетнай Бурхан зүбшөөнэгүй гэжэ үнэн гү? 2 — Сэсэрлигэй алишье модоной үрэ жэмэс эдихэдэмнай болохо. 3 Зүгөөр сэ сэрли гэй тэг дундахи модоной үрэ жэмэс эдижэ болохогүй, тэрээнһээ байха энэ модондо дүтэлжэшье болохогүй, тиигэбэл, үхэхэт гэжэ Бурхан айладхаа һэн, — гэжэ эхэнэр харюусаба.

4 — Үгы, үхэхэгүйт, — гэжэ могой эхэнэртэ хэлэбэ.5— Зүгөөр тэдэниие эдихэдээ таанад тэрэ үдэр нюдөө гэнтэ нээһэндэл юумэ боложо, һайн муу хоё рые ил га ха ша да бари тай Өөртэнь адли болохот гэжэ Бурхан мэдэнэ.

6 Энэ модоной үрэ жэмэс эдихэдэ һайн, харахадашье аятай мүн эрдэм мэдэсэ үгэдэг гэһэн бодолдо эхэнэр абтаба. Тиигээд нэгэ алим жэмэс таһалжа абаад эдижэрхибэ. Мүн үбгэндөөшье энэ алим үгэбэ — тэрэнь эдибэ. 7Нюдөө нээһэн юумэдтэл, бэе бэеынгээ нюсэгэн байһаниие тэдэ обёоржо, инжир модоной наб ша һаар хал хаб ша хэжэ, ню сэ гэн га баа хал хал ба.

8 Сэсэрлиг соо үдэрэй һэбшээндэ Эзэн Бурханай ябахые со-но соод, модод соогуур тэдэ хор го до бод.

9 — Хаанабши? — гэжэ Эзэн Бурхан эрэ хүниие ооголбо.

10 — Сэсэрлиг соо Танай абяа шэмээ дуулаад, нюсэгэн байһан-даа эшээд, бэ еэ нюу гааб, — гэжэ тэ рэнь ха рюу са ба.

11 — Нюсэгэнши гэжэ хэн шамда хэлээб? — гэжэ Эзэн Бурхан асууба. — Хорюултай модоной алим эдеэ алтайш?

12 — Танай намда үршөөһэн һамган тэрэ модонһоо алим үгөө, тии хэ дэнь би эдеэ һэм, — гэжэ хүн ха рюу са ба.

13 — Юундэ ши тиигэбэш? — гэжэ Эзэн Бурхан эхэнэрһээ асуу ба.

— Минии ухаае могой төөрюулээ, үгэдэнь орожо эдеэлби даа, — гэжэ тэрэ эхэнэр харюусаа бэлэй.

14 Эзэн Бурхан могойе харааба:

— Ши хэһэн энэ хэрэгэйнгээ түлөө хараалда хүртэхэшни: арьяатан, адууһа мал соо эгээл доройнь боложо, гэдэһэн дээрээ мүлхин ябахаш, хамаг наһаараа тоборог шоройгоор хооллохош. 15 Би эхэнэр та хоёрые эбсэшэгүй дайсад болгохоб. Таанадай үри һадаһад хоорондоо дайсад болохо, тэрэнэй хүбүүд толгойеш бизалха, харин ши тэдэнэй хүлэй улые хадхаха-хазахаш.

16 Эхэнэртэ Тэрэ айладхал буулгаба:

— Шинии хээлитэй болохые хэмгүй зоболонтой болгохоб, зобожо, үбдэжэ хүүгэдые түрэдэг болохош, үбгэеэ хододоо хүсэн байхаш, үбгэншни шинии эзэн болохо.

17Хүндэ Эзэн Бурхан айладхаба:

— Һамганайнгаа үгэдэ орожо, Минии хорюултай гэһэн алим эди һэ нэйш түлөө,

шам һаа уршагтажа,

энэ газар хараалда хүртэбэ,

шэ мэ тэ үры ень ша дал шэ нээ гээ гар ган,

зобожо абадаг байхаш.

18 Адаалхай һөөгүүд, бог үбһэн эндэ гансал ургаха, ада гай но гоо гоор хоол ло хо бо ло нош.

19 Хүлһөө адхан эдеэ хоол олодог байхаш.

Газарһаа абтаһан хадаа

дахинаа газартаа бусахаш.

Юуб гэбэл, ши тоборог шорой гээшэш, иимэл ёһонһоо юрын лэ шорой тооһон болохош.

20 Тиигээд Адам һамгандаа Ева гэжэ нэрэ үгэжэ, хүн түрэлтэ-нэй иза гуур эхэ бол гобо.

21 Эзэн Бурхан амитанай арһаар хубсаһа хээд, Адамые, һам-гыень хуб са луулба.

22 Тии гээд Эзэн Бурхан ай лад ха ба:

— Зай, эдэ зон маанадтал адли һайн, мууе танижа илгаруул-даг болобо. Ажамидарал үгэдэг модоной алим жэмэс таһалжа эдеэд, үхэл мэдэхэгүй, мүнхэ боложо магад!

23 Тиигэжэ Эзэн Бурхан болгоомжолоод, тэдэ хоёрые Эдемэй

3:20 Еврей хэлэн дээрэ Адамай нэрэ «хүн», Евын нэрэ «амидарал» гэ-һэн удхатай.

сэсэрлиг сооһоо үлдэбэ: газарһаал абтаһан хадаа тэрэ газараа элдүүрилжэ байг. 24 Хүниие үлдөөд, ажамидаралай һүлдын мо-дондо хэнииешье дүтэлүүлхэгүйн тула сэсэрлигэй зүүн талын зам хаража хамгаалха үүргэтэй, баймга эрьелдэжэ-хүдэлжэ байдаг галта һэлмэтэй, галаар дүлэтэһэн амитад-харуулые Тэрэ табиба.

Адам Ева хоёрой хүбүүдэй түүхэ

4

1 Адам Ева һамгантаяа унтажа, тэрэнь хээлитэй болоод, хүбүү түрэжэ:

— Эзэн намайе үршөөжэ, хүбүүтэй болобоб! — гэбэ. Тиигээд тэрээндээ Хаин гэжэ нэрэ үгэбэ. Энэнь «хүбүүтэй болоһон» гэһэн удхатай нэрэ юм. 2 Ева баһа нэгэ хүбүү түрөөд, Һээвэл нэрэ үгэбэ. Томо болоходоо, Һээвэл хонишон, Хаин таряашан боло бо.

3 Хожомынь нэгэ үдэр Хаин Эзэндэ талархалаа элирхэйл-хэ гэжэ газарайнгаа ургасаһаа үргэбэ. 4Харин Һээвэл хонин һүрэгэйнгөө түрүүшын түлэй хамагай тарганииень шэлээд, Эзэндэ үргэбэ. Һээвэлэй үргэл Эзэндэ һайшаагдаба, 5харин Хаинай үргэл һайшаагдабагүй. Энээндэ Хаин ехэ уурлажа, шэг шарайнь барайба.

6 — Ши юундэ уурлабаш? — гэжэ Эзэн Хаинһаа асууба. — Юун-дэ шэгшни хубилбаб? 7Хэрбээ зохистой хэрэг хэһэн һаа, ши энеэжэ байха һэнши. Харин шинии зохисгүй хэрэг хэһэн ушарһаа нүгэл хэхэ гэһэн хүсэлшни үүдэнэй хажууда отожо, зэрлиг амитан мэтэ шамайе хүлеэжэ байна. Гэбэшье ши тэрэ хүсэлөө дабан диилээрэй.

8 Хаин Һээвэл дүүдээ хэлэбэ:

— Хээрэ тала гарая.

Тэдэнэр хээрэ тала гараба. Тэндэ Хаин гэнтэ Һээвэлдэ доб-то лоод, алажархиба.

9 Эзэнэй Хаинһаа:

— Һээвэл дүүшни хаанаб? — гэжэ асуухада,

— Мэдэнэгүйб! Би дүүгэйнгээ харуулшан юм гүб? — гэжэ Хаин харюусаба.

10 — Ямар юумэ хэбэ гээшэбши?— гэбэ Эзэн. — Дүүгэйшни ами шуһан нам руу газарһаа хашхаржа байна! 11 Одоо Би газар хүрьһэнтэйш хамта шамда хараал шэнгээхэм. Алаһан дүүгэйш шуһан энэ газарта нэбтэрэнхэй. 12Шинии хэдышье энэ газар үйлэдбэрилхэдэ, тэрэшни шамайе тэжээхэ, хооллуулхагүй. Энэ сагһаа хойшо ши орон нютаггүй зайгуул, тэнүүл боло-бош.

13 — Энэ хэһээлтэ намда айхабтар хүшэр хүндэ, — гэжэ Хаин Эзэндэ хэлэбэ. — Энээниие би даажа шадахагүйб. 14Энэ орон нютагһаа, Өөрһөө намайе үлдэнэт. Тиигэбэл, орон нютаггүй золь бо, дай рал да һан лэ хүн на майе ала ха бшуу.

15 Зүгөөр Эзэн харюусаба:

— Тиимэшье бэшэ. Хэн шамайе аланаб, долоо дахин гэмынь ехэ болгоод, тэрээнһээ үһөөгөө абахаб.

Тиигээд Эзэн уулзаһан зоной Хаиниие алахагүйн тула тэ-рээндэ тусхай тэмдэг табиба. 16 Хаин Эзэнһээ холодон, Эдемһээ зүүлжээ Ноод гэжэ газарта байрлаба.

17 Хаин һамгантаяа Ноодто амидаржа, һамганиинь хүбүү түрэжэ, Ханоох гэжэ нэрлэбэ. Хаин хото балгааһа барижа, тэрэнээ хү бүү нэйн гээ нэрээр Ха ноох гэжэ нэр лэ бэ.

18 Ханоох Ираад гэжэ хүбүүтэй болобо. Ираадһаа Меху-яээл, Мехуяээлһээ — Метушаээл, Метушаээлһээ Лаамех га-ра ба.

19 Лаамех хоёр һамга абаһан юм: нэгэнэйнь нэрэ Адаа, хоёрдо-хинь Циллаа гэжэ нэрэтэй. 20 Адаа гээшэһээ Яваал гэжэ хүбүүн түрэбэ: эгээл тэрээнһээ майхан соо байдаг, мал адуулдаг хүнүүд гараһан юм. 21Яваал Юваал гэдэг хүбүүн дүүтэй һэн: тэрээнһээ ятага болон лимбэ дээрэ наададаг зон үдэбэ.

22 Лаамехэй хоёрдохи һамган Циллаа хүүгэдтэй боложо, Тувал-Хаин гэдэг нэрэ үгэбэ. Тувал-Хаин түмэршэ дархан боложо, гуулин, түмэрөөр олон янзын багажа хэрэгсэл хэдэг һэн. Тувал-Хаин Наһамаа гэжэ дүү басагатай һэн.

23 Нэгэ үдэр Лаамех һамгадтаа иигэжэ хэлэбэ:

— Адаа Циллаа хоёрни! Шагнагты намайе! Намайе айлгажа һүрдүүлхэ гэһэн нэгэ залуу хүниие би алааб. 24Хаиниие алаһан хүн до лоо да хин хүндөөр сүүд лүү лэг дэхэ һаа, на майе ала һан хүн далан долоо дахин хүндэ хэһээлтэ амасаха.

25 Адамай һамган дахин нэгэ хүбүү түрөөд:

— Хаинда алуулһан Һээвэл хүбүүнэйм орондо Бурхан нам-да үшөө нэгэ хүбүү үршөөгөө, — гэжэ хэлэн, тэрээндээ Шеэт гэжэ нэрэ үгэбэ.