Страница 22 из 82
вёчную свою2 слaву њ хrтЁ ї}сэ, мaлw
пострадaвшыz, т0й да соверши1тъ вы2, да ўтверди1тъ, да
ўкрэпи1тъ, да њснуeтъ. №i ТомY слaва и3 держaва,
во вёки вэкHвъ, ґми1нь. в7i Сілуaномъ вaмъ вёрнымъ
брaтомъ. (л. …з) ћкw непщyю, вмaлэ написaхъ,
молS и3 засвидётельствуz, сeй бhти и4стиннэй блгdти
б9іей, въ нeйже стоитE. Gi Цэлyетъ вы2 ћже въ
вавmлHнэ соизбрaннаz, и3 мaрко сhнъ м0й. д7i
Цэлyйте другъдрyга лобзaніемъ любвE: ми1ръ вaмъ
всёмъ њ хrтЁ ї}сэ. ґми1нь.
Конeцъ ґп0столу мaрку.
Конeцъ соб0рнагw послaніz пeрвагw с™aгw ґпcла
петрA, є4же писA t ри1ма: и3мyщагw въ себЁ глaвъ
є7: зач†лъ цRк0вныхъ ѕ7: стіхHвъ Rє: знаменaній
чeрныхъ ѕ7: послёдующихъ же и5мъ червлeныхъ
з7.
Соборное послание второе святого апостола Петра
(л. …з њб.)
Знамєнaніz петр0вы є3піст0ліи вторhz.
[№] Њ звaніи и3 вёрнэмъ дёлэ, и3
и3звёствованномъ ўповaніи бyдущихъ бл†гъ.
[в7] Повелёніе на воспоминaніе ўчeніz по
tшeствіи є3гw2, и3 кaкw на горЁ fавHрстэй глaсъ
б9ій ўслhша њ сн7э.
[G] Проречeніе kвлeніz бGомeрзскихъ
є3рет‡къ, и3 нечeстіz и4хъ, и3 бyдущіz мyки.
[д7] Пaки проречeніе њ ѕл0бэ є3рет‡къ.
[№] Въ нeмже, ћкw внезaпу пріи1детъ хrт0съ,
на конeцъ вёка сегw2.
[в7] Ћкw подобaетъ гот0витисz всёмъ д0брыми
дётельми. (л. …и)
Сказaніе вторaгw соб0рнагw послaніz петр0ва.
И# сіE пaки т0йже пeтръ посылaетъ вёровавшымъ
ўжE їудeємъ и3 kзhкwмъ. є4сть же послaніе,
воспоминaніе пeрвыхъ: вёдый бо ск0рое своE бhти,
є4же t пл0ти распрzжeніе, потщaлсz всёмъ
воспомzнyти, њ ни1хже научи1шасz ўчeніихъ. И# пeрвэе
ќбw сказyетъ њ вёрэ, kвлsz t прорHкъ ю5
предвозвэщeнну бhвшу: и3 ћкw прор0чєства, ±же њ
сп7сэ ї}сэ, не сyть человёчєска, но t бGа
глаг0лашасz. Пот0мъ же завэщавaетъ, не внимaти
прельщaющымъ, глаг0лz: ћкw бyдетъ и3 тBмъ поги1бель,
ћкоже и3 престyпльшихъ ѓггєлъ бhсть.
Предвозвэщaетъ же въ послaніи, ћкw бyдутъ днjе, въ
ни1хже лестцы2 ходи1ти и4мутъ, и3 бyдутъ прельщaти
нёкихъ глаг0люще: ћкw всyе глаг0летсz t нaсъ
втор0е пришeствіе хrт0во бhти: за є4же всегдA
глаг0летсz, ґ не бhсть є3щE. t си1хъ ќбw
ѕёльнэ завэщавaетъ tметaтисz, ўчS не
пренемогaти во временёхъ: всe бо вкyпэ врeмz ћкw
ничт0же є4сть пред8 гDемъ: за є4же и3 є3ди1нъ дeнь
ћкw тhсzща лётъ бhти, и3 тhсzща лётъ ћкw дeнь
є3ди1нъ. Бhти же вск0рэ дню2 гDню и3звэствyетъ и3
показyетъ, и3 повелэвaетъ готHвымъ бhти всёмъ въ т0й
дёлы благи1ми, и3 люби1ти ±же t пavла ґпcла
пи1саннаz, и3 не внимaти клевeщущымъ |: занE и3 всS
б9є1ственнаz писaніz клевeщутъ. Воспомzнyвъ же и3
научи1въ всёхъ предвёдэти вє1щи, завэщавaетъ не
tпaдати и4стинныz вёры. И# тaкw скончавaетъ
послaніе. (л. …и њб.)
СОБО1РНОЕ ПОСЛА1НІЕ ВТОРО1Е
ТОГW1ЖДЕ СТ7А1ГW ҐПО1СТОЛА ПЕТРА2.
ГлавA пeрваz.
(за? …д) [№] с< № Сjмwнъ
пeтръ,* (Въ пzт0къ lг-z недёли: Сjмwнъ
пeтръ,*) рaбъ и3 послaнникъ ї}съ хrт0въ,
равночeстную съ нaми получи1вшымъ вёру, въ прaвдэ бGа
нaшегw и3 сп7са ї}са хrтA: в7 Благодaть вaмъ и3
ми1ръ да ўмн0житсz въ познaніи бGа и3 хrтA ї}са
гDа нaшегw: G Ћкw всS нaмъ бжcтвенныz си1лы
є3гw2, ±же къ животY и3 благочeстію, поданA,
°рaзумомъ° (°познaніемъ°) призвaвшагw нaсъ слaвою и3
добродётелію. д7 И$миже честн†z нaмъ и3 вели6каz
њбэтов†ніz даровaшасz, ћкw да си1хъ рaди бyдете
б9eственнагw причaстницы є3стествA, tбёгше ћже
въ мjрэ п0хотныz тли2. є7 И# сaмое же сіE тщaніе всE
привнeсше, подади1те въ вёрэ вaшей добродётель, въ
добродётели же рaзумъ, ѕ7 Въ рaзумэ же воздержaніе, въ
воздержaніи же терпёніе, въ терпёніи же бlгочeстіе:
з7 Во бlгочeстіи же братолю1біе (л. …f) въ братолю1біи
же люб0вь. } Си6мъ бо сyщымъ въ вaсъ, и3 мн0жащымсz, не
прaздныхъ, нижE безпл0дныхъ сотворsтъ вы2, въ гDа
нaшегw ї}са хrтA познaніе. f7 Е#мyже бо нёсть
си1хъ, слёпъ є4сть, мжaй, забвeніе пріeмъ чищeніz
дрeвнихъ свои1хъ грэхHвъ.
(за? …є) ‹ Тёмже пaче брaтіе,
потщи1тесz и3звёстно* (Ѓvгуста ѕ7, на преwбражeніе
гDне: Брaтіе, потщи1тесz и3звёстно*) вaше
звaніе и3 и3збрaніе твори1ти.
Конeцъ пzткY.
[в7] сі‰ бо творsще, не и4мате согрэши1ти
никогдaже. №i Си1це бо nби1льнw приподaстсz вaмъ
вх0дъ въ вёчное цrтво гDа нaшегw и3 сп7са ї}са
хrтA. в7i Е#гw2 рaди не њблэню1сz воспоминaти
при1снw вaмъ њ си1хъ, ѓще и3 вёдите, и3 ўтверждeни
є3стE въ настоsщей и4стинэ. Gi Прaведно бо мню2,
донeлэже є4смь въ сeмъ тэлеси2, возставлsти вaсъ
воспоминaніемъ: д7i Вёдый, ћкw ск0рw є4сть
tложeніе тэлесE моегw2, ћкоже и3 гDь нaшъ ї}съ
хrт0съ сказA мнЁ. є7i Потщyсz же и3 всегдA
и3мёти вaсъ по моeмъ и3сх0дэ, є4же њ си1хъ пaмzть
твори1ти. ѕ7i Не ўхищрeннымъ бо бaснемъ
послёдовавше, сказaхомъ вaмъ си1лу и3 пришeствіе гDа
нaшегw ї}са хrтA, но самови1дцы бhвше вели1чествію
џнагw. з7i Пріeмъ бо t бGа nц7A чeсть и3 слaву,
глaсу пришeдшу къ немY таковY t велелёпныz слaвы:
сeй є4сть сн7ъ м0й возлю1бленный, њ нeмже ѓзъ
благоизв0лихъ. }i И# сeй глaсъ мы2 слhшахомъ съ нб7сE
сшeдшъ, съ ни1мъ сyще на горЁ (л. …f њб.) свzтёй.
f7i И# и4мамы и3звёстнэйшее прор0ческое сл0во,
є3мyже внимaюще ћкоже свэти1лу сіsющу въ тeмнэмъ
мёстэ, д0брэ творитE, д0ндеже дeнь њзари1тъ, и3
денни1ца возсіsетъ въ сердцaхъ вaшихъ.
Конeцъ преwбражeнію.
(за? …ѕ) [G] к7 СіE* (Въ
понедёльникъ lд недёли: Возлю1бленніи, сіE*)
прeжде вёдуще, ћкw всsко прор0чество кни1жное, по
своемY сказaнію не бывaетъ. к7а Ни бо2 в0лею бhсть
когдA чlвёкwмъ прbр0чество, но t с™aгw д¦а
просвэщaеми глаг0лаша с™jи б9іи чlвёцы.
ГлавA вторaz.
с< № Бhша же и3 лжи1віи прор0цы въ лю1дехъ,
ћкоже и3 въ вaсъ бyдутъ лжи1віи ўчи1тели, и5же
внесyтъ є4рєси поги1бели, и3 и3скyпльшагw и5хъ вLки
tметaющесz, приводsще себЁ ск0ру поги1бель: в7 И#
мн0зи послёдствуютъ и4хъ нечистотaмъ, и4миже пyть
и4стинный похyлитсz. G И# °въ преумножeніи льсти1выхъ
словeсъ° (°въ лихои1мствэ льсти1выми словесы2°) вaсъ
ўловsтъ: и4хже сyдъ и3скони2 не косни1тъ, и3 поги1бель
и4хъ не дрeмлетъ. д7 Ѓще бо бGъ ѓггелwвъ
согрэши1вшихъ не пощадЁ, но плени1цами мрaка свzзaвъ
предадE на сyдъ мyчимы блюсти2: є7 И# пeрвагw мjра не
пощадЁ, но nсмaго нHа прaвды проповёдника сохрани2,
пот0пъ мjру нечeствовавшихъ наведE. ѕ7 И# грaды содHмскіz
и3 гомHррскіz сжeгъ, разорeніемъ њсуди2, џбразъ (л.
o7) хотsщымъ нечeствовати положи1въ. з7 И# прaведнаго
лHта њби1дима t беззак0нныхъ въ нечистотЁ сожи1тіz
и3збaви: } Видёніемъ бо и3 слyхомъ првdный живhй въ
ни1хъ, дeнь t днE дyшу прaведну беззак0нными дёлы
мyчаше.
(за? …з) f7 Вёсть гDь* (Во
вт0рникъ lд-z недёли: Возлю1бленніи, вёсть
гDь*) благочєсти1выz t напaсти и3збавлsти,
непрaведники же на дeнь сyдный мyчимы блюсти2.
Конeцъ понедёльнику.
‹ Наипaче же во слёдъ плотскjz п0хоти сквернeніz
ходsщыz, и3 њ гDьствэ нерадsщыz, продерзaтелє себЁ
ўгHдницы, слaвы не трепeщутъ хyлzще: №i И#дёже
ѓгGли крёпостію и3 си1лою б0льши сyще, °не терпsтъ
на сS t гDа ўкори1знена судA° (°не произн0сzтъ на
нS пред8 гDемъ ўкори1знена судA°). в7i Сjи же,
ћкw ск0ти жив0тни є3стеств0мъ бhвше въ поги1бель и3
тлю2, въ ни1хже не разумёютъ хyлzще, во и3стлёніи
своeмъ и3стлёютъ, Gi Пріeмлюще мздY непрaведну,
слaсть мнsще вседнeвное насыщeніе, скверни1тели и3
пор0чницы, питaющесz лестьми2 свои1ми, kдyще съ вaми,
д7i Џчи и3мyще и3сп0лнь блудодэsніz, и3
непрестaемагw грэхA, прельщaюще дyшы неутверждeны,
сeрдце научeно лихои1мству и3мyще, клsтвы ч†да: є7i
Њстaвльше прaвый пyть, заблуди1ша, послёдовавше пути2
валаaмову вос0рова, и4же мздY непрaведну возлюби2. ѕ7i
Њбличeніе же и3мЁ своегw2 беззак0ніz: под8zрeмникъ
безглaсенъ, человёческимъ (л. o7 њб.) глaсомъ
провэщaвшъ, возбрани2 прbр0ка безyміе. з7i Сjи сyть
и3ст0чницы безв0дни, џблацы и3 мглы6 t вBтръ
преноси1ми, и5мже мрaкъ тeмный во вёки блюдeтсz. }i
ПрегHрдаz бо суеты2 вэщaюще, прельщaютъ въ сквє1рны
плотскjz п0хоти, tбэгaюще и4хъ tню1дъ живyщихъ во
льсти2, f7i Своб0ду и5мъ њбэщавaюще, сaми раби2 сyще
тлёніz: и4мже бо кто2 побэждeнъ бывaетъ, семY и3
раб0тенъ є4сть. к7 Ѓще бо tбёгше сквeрнъ мjра,
°въ рaзумъ° (°познaніемъ°) гDа и3 сп7са нaшегw ї}са
хrтA, си1ми же пaки сплeтшесz побэждaеми бывaютъ:
бhша же и5мъ послBднzz гHрша пeрвыхъ. к7а Лyчше бо
бЁ и5мъ не познaти пути2 прaвды, нeжели познaвшымъ
возврати1тисz вспsть t прeданныz и5мъ с™hz
зaповэди. к7в Случи1сz бо и5мъ и4стиннаz при1тча: пeсъ
возврaщсz на свою2 блев0тину, и3 свиніS њмhвшисz, въ
кaлъ ти1нный.
Конeцъ вт0рнику.
ГлавA трeтіz.
(за? …и) (че\к) с< № СіE ўжE,
возлю1бленніи, втор0е* (Въ срeду lд-z недёли:
Возлю1бленніи, сіE ўжE втор0е*) вaмъ пишY