Страница 57 из 82
нhнэшнэмъ вёцэ. Gi Ждyще блажeннагw ўповaніz,
и3 kвлeніz слaвы вели1кагw бGа и3 сп7са нaшегw ї}са
хrтA. д7i И$же дaлъ є4сть себE за ны2, да
и3збaвитъ ны2 t всsкагw беззак0ніz, и3 њчи1ститъ
себЁ лю1ди и3збрaнны, ревни1тели дHбрымъ дэлHмъ. (л.
р§в њб.)
Преступи2 кRщeнію. Чти2 тjту:
є7i Сі‰ глаг0ли, и3 моли2, и3 њбличaй со всsкимъ
повелёніемъ, да никт0же тS °преwби1дитъ° (°презирaетъ°).
ГлавA трeтіz.
[є7] с< № Воспоминaй тBмъ,
начaльствующымъ и3 владёющымъ, повиновaтисz и3
покорsтисz, и3 ко всsкому дёлу блaгу готHвымъ бhти:
в7 Ни є3ди1нагw хyлити, не сварли6вымъ бhти, но ти6химъ,
всsку kвлsющымъ кр0тость ко всёмъ человёкwмъ. G
Бёхомъ бо и3ногдA и3 мы2 несмhсленни, и3 непокори1ви, и3
прельщeни, раб0тающе похотeмъ, и3 сластeмъ разли1чнымъ,
въ ѕл0бэ и3 зaвисти живyще, мeрзцы сyще, и3
ненави1дzще другъдрyга.
Преступи2 тjту. Чти2 кRщeнію:
д7 Е#гдa же бlгодaть и3 человэколю1біе kви1сz
сп7са нaшегw бGа: є7 Не t дёлъ прaведныхъ, и5хже
сотвори1хомъ мы2, но по своeй є3гw2 ми1лости, спасE нaсъ
бaнею пакибытіS, и3 њбновлeніемъ д¦а с™aгw, ѕ7
Е#г0же и3зліS на нaсъ nби1льнw ї}съ хrт0мъ,
сп7си1телемъ нaшимъ: з7 Да њправди1вшесz блгdтію є3гw2,
наслёдницы бyдемъ по ўповaнію жи1зни вёчныz.
Конeцъ кRщeнію.
(за?) } Чaдо тjте,* (Въ пaмzть є7-гw
соб0ра: Чaдо тjте,*) вёрно сл0во, и3 њ си1хъ
хощY тS їзвэщaти* (wµ3тверди1ти*), да пекyтсz
дHбрымъ дэлHмъ прилэжaти вёровавшіи бGу: сі‰ сyть
полє1зна (л. р§г) человёкwмъ и3 дwбрA. f7 Бyихъ же
стzзaній и3 родосл0вій и3 рвeній, и3 свaрwвъ зак0нныхъ
tступaй: сyть бо неполeзны и3 сyетны. [ѕ7] ‹
Е#ретікA человёка, по пeрвомъ и3 втор0мъ наказaніи
tрицaйсz: №i Вёдый, ћкw разврати1сz таковhй, и3
согрэшaетъ и3 є4сть самоwсуждeнъ.
Чти2 тjту:
в7i Е#гдA послю2 ґртeму къ тебЁ, и3ли2 тmхjка,
потщи1сz пріити2 ко мнЁ въ нікоп0ль: тy бо суди1хъ
њзимёти. Gi Зи1ну зак0нника и3 ґполлHса, ск0рw
предпосли2, и3 да ничт0же и4ма скyдно бyдетъ.
Преступи2 тjту.
д7i Да ўчaтсz же и3 нaши дHбрымъ дэлHмъ
прилэжaти въ нyжнаz трeбwваніz, да не бyдутъ
безпл0дни.
Чти2 тjту:
є7i Цэлyютъ тS со мн0ю сyщіи вси2, цэлyй
лю1бzщыz ны2 въ вёрэ: бlгодaть со всёми вaми.
ґми1нь.
Конeцъ тjту, и3 соб0ру.
Конeцъ послaніz, є4же къ тjту, кри1тскіz цRкве
прeжде є3пjскопу свzщeнну бhвшу: напи1сано бhсть t
нікоп0лz макед0нскагw: и4мать въ себЁ главы2 G:
зач†лъ цRк0вныхъ д7: стіхHвъ, м7ѕ: знаменaній
чeрныхъ ѕ7: без8 червлeныхъ.
К Филимону послание святого апостола Павла
(л. р§г њб.)
Знамєнaніz къ філим0ну є3піст0ліи.
[№] Похвалeніе къ філим0ну, и3 благодарeніе њ
нeмъ.
[в7] Ўстроeніе nни1сіма ўб0гагw рабA, и3
молeніе њ нeмъ спасeну бhвшу вёрою.
Сказaніе къ філим0ну послaніz с™aгw ґпcла
пavла
СіE посылaетъ t ри1ма. Винa же послaніz сіS:
nни1сімъ рaбъ філим0новъ бэжA, и3 пристyпль ко
ґпcлу, научeнъ бhсть t негw2, и3 бhсть є3мY
потрeбенъ въ служeніе. Њ сeмъ ќбw пи1шетъ къ
філим0ну, прикaзываz є3мY nни1сіма, да прилэжи1тъ њ
нeмъ и4скреннw: и3 не мнёти є3го2 ктомY ѓки рабA,
но ћкоже брaта. Завэщавaетъ же є3мY и3 nби1тель
пригот0вити є3мY, да ѓще тaмw п0йдетъ, њбрsщетъ
гдЁ пребyдетъ. И# тaкw скончавaетъ послaніе.
Вёдомо же да бyдетъ, ћкw сeй nни1сімъ
свидётельству спод0бисz, си1рэчь мучeнію, въ ри1мстэмъ
грaдэ: тертЂллу ќбw џбласть держaщу, г0леней
сокрушeніе, и3 мeчное претерпЁ мучeніе. (л. р§д)
КЪ ФІЛИМО1НУ ПОСЛА1НІЕ
СТ7А1ГW ҐПО1СТОЛА ПА1VЛА.
ГлавA пeрваz.
(за?) с< № Пavелъ (Мёсzца ноeмвріа к7в.
На пaмzть с™aгw ґпcла філим0на.) ю4зникъ ї}съ
хrт0въ и3 тімоfeй брaтъ філим0ну возлю1бленному и3
споспёшнику нaшему, в7 И# ґпфjи сестрЁ
возлю1бленнэй, и3 ґрхjппу сов0инственнику нaшему, и3
домaшнэй твоeй цRкви: G Бlгодaть вaмъ и3 ми1ръ t
бGа nц7A нaшегw, и3 гDа ї}са хrтA. [№] д7
Бlгодарю2 бGа моего2, всегдA пaмzть њ тебЁ творS въ
моли1твахъ мои1хъ, є7 Слhшавъ люб0вь твою2 и3 вёру,
ю4же и4маши ко гDу ї}су, и3 ко всBмъ с™hмъ: ѕ7
Ћкw да nбщeніе твоеS вёры дёйственно бyдетъ, въ
рaзумэ всsкагw блaга є4же въ вaсъ, њ хrтЁ
ї}сэ. з7 Рaдость (л. р§д њб.) бо и4мамъ мн0гу, и3
ўтэшeніе њ любви2 твоeй, ћкw ўтрHбы с™hхъ
почи1ша тоб0ю, брaте. } Сегw2 рaди мн0гое дерзновeніе
и3мёz во хrтЁ повелэвaти тебЁ, є4же потрeбно
є4сть: f7 Любвe же рaди пaче молю2, так0въ сhй,
ћкоже пavелъ стaрецъ, нhнэ же и3 ю4зникъ ї}са
хrтA: [в7] ‹ Молю1 тz њ моeмъ чaдэ, є3г0же
роди1хъ во ќзахъ мои1хъ nни1сіма: №i И#ногдA тебЁ
непотрeбнаго, нhнэ же тебЁ и3 мнЁ бlгопотрeбна:
в7i Е#г0же возпослaхъ ти2, тh же є3го2, си1рэчь мою2
ўтр0бу, пріими2. Gi Е#г0же ѓзъ хотёхъ ў себE
держaти, да въ тебE мёсто послyжитъ ми2 во ќзахъ
благовэствовaніz. д7i Без8 твоеs же в0ли ничт0же
восхотёхъ сотвори1ти: да не ѓки по нyжди бlг0е твоE
бyдетъ, но по в0ли. є7i Нeгли бо рaди сегw2 разлучи1сz
на чaсъ, да вёчна того2 пріи1меши: ѕ7i Не ктомY ѓки
рабA, но вhше рабA, брaта возлю1бленна, пaче же мнЁ,
кольми1 же пaче тебЁ, и3 по пл0ти, и3 њ гDэ. з7i
Ѓще ќбw и4маши менE џбщника, пріими2 сего2
ћкоже менE. }i Ѓще же въ чес0мъ њби1дэ тебE,
и3ли2 д0лженъ є4сть, мнЁ сіE вмэни2. f7i Ѓзъ
пavелъ написaхъ рук0ю моeю, ѓзъ воздaмъ: да не рекY
тебЁ, ћкw и3 сaмъ себe ми є3си2 д0лженъ. к7 Е$й,
брaте, ѓзъ °да получY, є4же прошY ў тебE° (°да
п0льзуюсz тоб0ю°) њ гDэ: ўпок0й мою2 ўтр0бу њ
гDэ. к7а Надёzвсz послушaнію твоемY написaхъ тебЁ,
вёдый, ћкw и3 пaче є4же глаг0лю, сотвори1ши. к7в
Кyпнw же и3 ўгот0ви ми2 nби1тель: ўповaю бо,
ћкw моли1твами вaшими даровaнъ бyду вaмъ. к7г
Цэлyетъ тS є3пафрaсъ сплённикъ м0й, њ хrтЁ (л.
р§є) ї}сэ: к7д Мaрко, ґрістaрхъ, димaсъ, лукA,
споспёшницы мои2. к7є Бlгодaть гDа нaшегw ї}са
хrтA со д¦омъ вaшимъ. ґми1нь.
Конeцъ послaніz, є4же къ філим0ну и3 ґпфjи,
гDи1нwмъ nни1сімwвымъ, и3 ґрхjппу діaкону
колоссaйскіz цRкве: напи1сано бhсть t ри1ма, чрез8
nни1сіма рабA: и4мать въ себЁ главY, №: стіхHвъ,
к7є: знаменaній чeрныхъ, в7: без8 червлeныхъ.
К евреем послание святого апостола Павла
(л. р§є њб.)
Знамєнaніz ко є3врeємъ є3піст0ліи
[№] БGосл0віе хrт0во во слaву џ§у, и3
бlгость над8 всёми со њчищeніемъ земленhхъ,
tнeлиже взhде во слaву нбcную.
[в7] Ћкw не служeбна є4сть слaва хrт0ва,
но б9eственна, и3 содётельна: тёмже не въ нhнэшнэмъ
вёцэ въ нeмъ слуги2, но въ бyдущую вселeнную.
[G] Ћкw воплоти1сz за люб0вь, и3 за ми1лость,
и3 за пріsзнь сyщую къ нaмъ, на спасeніе человёческое
t смeрти, за пріsзнь є4же къ немY.
[д7] Ћкw вёровати дост0итъ хrтY, ћкоже
мwmсeови вёроваша, пaче же къ бGу, нeже къ
человёку.
[№] Въ нeмже, ћкw подобaетъ боsтисz дрeвнихъ
tпадeній.
[є7] Ўчeніе, ћкw подобaетъ тщaтисz на
вёчный пок0й.
[ѕ7] Стрaшное судA пaче словесE є4же t
всёхъ, и3 бlг0е бlгодaти свидётельнэ, рaзвэ
под0бна страдaвшему съ нaми человёку.
[з7] Запрещeніе, ћкw є3щE трeбующымъ
ўчeніz.
[№] Въ нeмже, проzвлeніе не преспёzніе, ћкw
не сyщи влaсти вторёй.
[в7] Ўтэшeніе съ похвал0ю.
[}] Ћкw твeрдо є4сть њбэтовaніе б9іе, и3
и4стинно съ заклинaніемъ.
[f7] Њ мелхіседeцэ сyщемъ во џбразъ
хrт0въ, по и4мени, и3 грaду, и3 житію2, и3 сщ7eнію.
[№] Въ нeмже, ћкw предчтeтсz ґвраaмъ.
[‹] Ћкw престaнетъ ґарHне свzщeніе
землен0е: стaнетъ же (л. р§ѕ) нбcное хrт0во, и3з8
и3н0гw р0да, не по пл0ти, и3 зак0ну пл0тску.
[№i] Превзsтіе б9іz завёта, пaче пeрвагw
њчищeніz, и4стиною.
[в7i] Њ кр0ви хrт0вэ, въ нeмже н0вый
завётъ, ћкw сE и4стинно њчищeніе є4сть при1снw,
не кровьми2 жив0тныхъ приноси1мо, и4миже мн0жицею бsше.
[Gi] Свидётельство њ њчищeніи є3ди1номъ, и3
привождeніе къ бGу.
[№] Въ нeмже бэждeніе њ возращeніи вёры.
[д7i] Бэждeніе возращeніz стрaшна,
приближaющагwсz судA.
[є7i] Ћкw дост0итъ д0бръ начaтокъ, на добрY
кончи1ну привести2.
[ѕ7i] Њ вёрэ прослaвльшей дрє1вніz.
[з7i] Њ терпёніи и3 чистотЁ, поспёшствующу
хrтY.
[}i] Њ цэломyдріи д0ндеже врeмz є4сть
и3справлeніz, не tпадeмъ t негw2, ћкоже и3сavъ не
њбрёте мёста покаsніz.
[f7i] Ћкw стрaшнэе мwmсeйскихъ б{дущаz, и3
б0льша тщaніz достHйна нhнэшнzz.
[к7] Њ братолю1біи и3 страннолю1біи.
[№] Въ нeмже њ цэломyдріи.
[в7] Њ дов0лэ.
[G] Њ под0біи nц7є1въ.
[к7а] Ћкw не подобaетъ пл0тски жи1ти по
зак0ну, но дух0внw хrтY въ добродётели.
[к7в] Моли1тва къ бGу њ ввождeніи въ
добродётель, и3 смотрeніе. (л. р§ѕ њб.)
Сказaніе ко є3врeємъ послaніz с™aгw ґпcла
пavла.
(нLz) СіE посылaетъ t їталjи. Винa же
послaніz сіS є4сть: понeже їудє1и противлsхусz
зак0номъ и3 сёньми: сегw2 рaди ґп0столъ пavелъ
ўчи1тель kзhкwмъ бhвъ, и3 въ kзhки п0сланъ бhвъ
проповёдати благовэствовaніе, и3 посл†ніz послaвъ