Иисус Неизвестный

Страница 161 из 167

539

Tertullian, Prescript, 45 Herodiani Herodem Christum (Messiam) esse dixerunt – Th Keim, Geschichte Jesu von Nazara, I, 177.

540

Fr. Barth, Die Hauptprobleme des Leben Jesu, 1918 S. 42.

541

Arn. Meyer, Die moderne Forschung über die Geschichte des Urchristentums, 73.

542

Wellhausen, Israelitische und Judiche Geschichte, 1921 S. 287.

543

Joh. Weiss, Die Predigt Jesu vom Reiche Gottes, 1900, S. 14–15.

544

Joh. Weiss, 5.

545

A. Schweitzer, Geschichte der Leben-Jesu-Vorschung, 1921, S. 40.

546

Joh. Weiss, Die Predigt vom Reiche Gottes, S. 100.

547

Clement, I, Epist, 23, 3.

548

M. Mauerenbrecher, Von Nazareth nach Golgotha, 1909, S 217.

549

Joh. Weiss, Die Predigt Jesu vom Reiche Gottes, 69.

550

Joh. Weiss, Das alteste Evangelium, 1903, S. 94.

551

Origen., in Jesu Nazar homel, 6, 4.

552

Tertull., Apolog, 39.

553

Soden, Hat Jesus gelebt? 1910, S. 35.

554

H. Lietzmann, Der Menschensohn, 1896, S. 26, 32, 40.

555

Lietzmann, 51, 57, 60–61.

556

Epist Barnab, 12, 10.

557

H. Monnier, Essai sur la Rédemption, 134 – Joh. Weiss, Die Predigt Josu vom Reiche Gottes, 165.

558

Alb. Schweitzer, Geschichte der Leben-Jesu-Vorsehung, 270–271.

559

Mischna Sukka, IV, 5.

560

Раввин в Стокгольме, Gotti Klein, 1st Jesu eine historische Persönlichkeit? 1910, S. 41.

561

Ch. Guignebert, La vie cachee de Jesus, 1921, p. 127.

562

W. Wrede, Das Messias-Geheimnis in den Evangelien, 1913, passim.

563

H. J. Holtzmann, Hand – Commentar zum N. T., 1901, I, 388 – Das messianische Bewusstsein Jesu, 1907, S. 35 – Wellhausen, Einleitung in die drei ersten Evangelien, 38, 92.

564

P. W. Schmidt, Die Geschichte Jesu, 1904, S. 158.

565

Clement. Al., Strom, 11, 45, V, 14, 57 – Resch, Agrapha, 70.

566

Barnab, Epist V, 8.

567

Wellhausen, Einleitung in die drei ersten Evangelien, 278, ар Wendland, Die Hellenistisch Romische Kultur, 191.

568

Omne periculum vitae tollit sabbatum – Talm Joma, VIII, 6 – Conservatio vitae pellit sabbatum – Talm. ap. Keim, geschichte Jesu von Nazara, III, 474.

569

Mechilta ad Exod 33, 14, ap Klausner, Jesus of Nazareth, 1929, p. 122.

570

Jeruschal. Talm. Peach, 1, 1.

571

Talm Joma, 23 a, ap Klausner, 321.

572

Berakoth, 17 a, ap. H, Monnier, Jesus dans sa mission historique, p. 130.

573

Слово rabbi Eleazar (около 270 г по P. X.), в Baba Bathra, 9 b, ap. Klostermann, Mattheus, 1927, S. 53.

574

Klostermann, 55.

575

Er. Barth, Die Hauptprobleme des Leben-Jesu, 1918, S. 40.

576

Klostermann, Mattheus, 40.

577

Wellhausen, Das Evangelium Johannes, 1908, S. 111.

578

Renan, L'Eglise Chretienne; 1923, p. 278.

579

Klausner, Jesus of Nazareth, 376.

580

Resch, Agrapha, 45.

581

Just. Dial. Tryph., XII.

582

Talmud, ар. Dalman, Jesus– Jeschua, 1922, S. 158.

583

Lotze, Mikrokosmus, 1869, S. XV. – Fr. Peebody, Jesus Christ el la question morale, 1909, p. 323.

584

Достоевский, Идиот.

585

D. R. Bultmann, Jesus, 161.

586

Origen., contra Cels, I, 18.

587

A. Jülicher, Einleitung in das N. T., 1906, S. 330.

588

Wernle, Die synoptische Frage, 1899, S. 205.

589

Alb. Schweitzer, Geschichte der Leben-Jesu-Vorschung, 1921, S. 37.

590

Fr. Barth, 104.

591

Weitzsäcker, Untersuchungen über die evangelische Geschichte, 1901, S. 290.

592

Joh. Weiss, Das älteste Evangelium, 355.

593

Pseudo-Mattheus, ар. Th. Keim, Die Geschichte Jesu von Nazara, I, 418.

594

Evang. Infant., c. 13.

595

Evang. Infant., ap. K. Hase, Geschichte Jesu, 84.

596

Renan, Les Eglises Chrétiennes, 514.

597

Renan, 518.

598

Naturalis rationis humanae lumini certi congnoscere posse, ар. Unamuno, L'agonie du Christ, 1926, p. 116.

599

Unamuno, 129.

600

Thomas Aquin., Quest, quodlibet., IV, 6.

601

Bern. Weiss, Das Leben Jesu, 1884, II, 419.

602

Wellhausen, Evangelium Matthei, 123–137.

603

Joh. Weiss, Die Schriften des N. T. II, 130.

604

Acta Johan., с. 93. – Henneke, Neutestamentaliche Apokryphen, 1924, S. 186.

605

August., Tract, in Johan., 36.

606

Wellhausen, Spitta, Carl Clemen.

607

Чтобы в этом убедиться, стоит только вспомнить такое «маленькое историческое сокровище», по слову Ренана, как беседа Иисуса с братьями, Ио. 7, 3–8.

608

Acta Thomae, с. 39, с. 47. – Walt. Bauer, Das Leben Jesu im Zeitalter des N. T. Apokryphen, 1909, S. 375.

609

Общее, во II веке, предание Церкви принимает один год служения Господня: если начало его – 15-й год правления кесаря Тиберия (Лк. 3, 1), то все время служения – от начала 29 года нашей эры до Пасхи 30-го. Но св. Ириней Лионский возражает против этого общего предания (11, 22, 5). – Knopf, Einleitung in das N. T., 1923, с. 241. – Ориген колеблется, но иногда склоняется к трем годам: predicatio fere annos très. – P. W. Schmidt, Die Geschichte Jesu, 1904, с. 129–130. – Евсевий (H. E., l, 10) стоит за несколько лет служения, неполных четыре; Иероним – за три года (15–18 Тиберия); также Епифаний (Haeres, 51, 23–26).

Так как ни один разумный человек не скажет о проповеднике, кончившем деятельность свою в том же году, в котором начал ее, как говорит Лука об Иисусе: «начиная служение, был лет тридцати» (3, 23), то этим свидетельством подтверждается, что служение Господне продолжалось больше одного года. – К. L. Schmidt, Der Rahmen der Geschichte Jesu, 1919, S. 31. – Судя по тому, что, при умножении хлебов, Господь велит «рассадить всех на зеленой траве» (Мк. 6, 29), а трава в Палестине высыхает уже в конце мая, – дело происходит не позже апреля, до Пасхи; а предшествующее умножению хлебов вырывание колосьев (Мк. 2, 23–28), – вероятно, после Пасхи; если так, то между 2-й и 6-й гл. Марка прошел или выпал целый год, что сближает Марка с Иоанном, в исчислении времени. – К. L. Schmidt, 191. – Lagrange, Marc, 169. – «Приближалась Пасха, праздник Иудейский» (Ио. 6, 4). В древних кодексах, по святоотеческим свидетельствам, не было

если так, то все хронологическое отличие IV Евангелия от синоптиков то, что у них служение Господне начинается после первой Пасхи 15-го года Тиберия, 29-го – нашей эры, а в IV Евангелии оно продолжается между двумя Пасхами (первая Ио. 2, 23: «Когда он был в Иерусалиме на празднике Пасхи»; вторая: «За шесть дней до Пасхи, пришел Иисус в Вифанию» (Ио. 12, 1).

По новейшим исследованиям, у Марка – 4 1/2, месяца служения, у Матфея – 5, у Луки – 4 1/2; но, судя по срыванию колосьев между Пасхой и Пятидесятницей, месяцы эти вмещают больше одного года (распределяются на два года); а по IV Евангелию, служение продолжается не меньше двух лет. – Windrisch, Die Dauer der öffentlichen Wirksamkeit Jesu (Zeitschrift der N. T. Wissensch., XII, 1911, S. 141 f.f.). – K. L. Schmidt, 12. – Alb. Schweitzer, Geschichte der Leben-Jesu-Forschung, 397, приходит к более смелому, чем убедительному, заключению, что проповедь Иисуса длилась, может быть, всего несколько недель.

610

August., De consensu evangelistarum, II, 21, 55, s. – K. L. Schmidt, 9.

611

В Лейденском папирусе W:

. – G. Anrich, Das antike Mysterienwesen, 1893, S. 89.

612

Joseph FI., Ant. XVIII, 2, 1. Dalman, Orte und Wege Jesu, 187–188. – Klostermann, Das Marcus-Evangelium, 1926, S. 75.

613

L. Schneller, Evangelien-Fahrten, 1925, S. 159.

614

Osk. Holtzmann, Christus, 1922, S. 73.

615

H. J. Holtzmann, Hand-Commentar zum N. T., I, S. 139 – Lagrange Marc, 166.

616

Joh. Weiss, Das älteste Evangelium, 212.

617

Lagrange, Marc., 171.

618

Evangel. Infant. – Acta Thomae, с. 13. – Keim, Geschichte 1867, I, 418–419. – Henneke, N. T. Apokryphen, 100.

619

Non per creationem sed per additionem extraneae materiae, in panes conversae – Thomas Aquin, Simma Theolog, III pars, qu XLIV, a 4, ad 4.

620

Joh Weiss, Der Schriften des N. T. I, 130.

621

С. Klemen, Die Entstehung des Johannes-Evangelium, 1912, S. 157 – Joh. Weiss, Das alteste Evangelium, 220.

622

Joh. Weiss, Das alteste Evangelium, 215.

623

Bern Weiss, Das Leben Jesu, 1884, II, 190.

624

K. Furrer, Das Leben Jesu Christi, 1905, S. 133–135.

625

Joh. Weiss, 218.

626

H. J. Holtzmann, Hand-Commentar zum N T, Die Synoptiker, 1901, S 80–81 – Capella Greca в римских катакомбах Присциллы.

627

Libanius, De vita sua. VIlI, – Walt Bauer, Das Johannesevangelium, 1925, S. 88.

628

Bern Weiss, Das Leben Jesu 1884, II, 200–201.

629

Origen., с. Cels, VI—Wrede, Das Messiasgeheimnis, 247.

630

Bern Weiss, Das Johannesevangelium, 1912, S. 117 – Joh. Weiss, Das alteste Evangelium, 222–223.

631

Th. Zahn, Das Evangelium des Johannes, 1921, S 323 – Tertul, Jodol 18 «refugit» В некоторых кодексах, Ss. Ss: «оставляет их, бежит» – Joh. Weiss, Das alteste Evangelium, 222.

632

Wellhausen, Einleitung in die drei ersten Evangelin, 1905, S. 115 Η. J. Holtzmann, Das messianische Bewustssein Jesu, 1907, S. 96.

Претензии к содержанию