Страница 4 из 5
Желaхъ же и3 питіS вінA вожделённагw мнЁ: мн0гw бо вінA піsхъ въ мjрэ сyщи, здё же и3 воды2 tню1дъ не и3мёющи, лю1тэ жaждею пали1ма бёхъ, и3 бёднэ терпsхъ: бывaше же ми2 и3 желaніе блyдныхъ пёсней, ѕэлw2 смущaющее и3 понуждaющее мS пёти пBсни бэсHвскіz, и5мже навык0хъ. ѓбіе же слезsщи, и3 въ пeрси бію1щисz, воспоминaхъ nбёты, ±же сотвори1хъ и3сходsщи, въ пустhню сію2. Бывaхъ же п0мысломъ пред8 їкHною Пречcтыz Бцdы спорyчницы моеS, и3 пред8 нeю плaкахсz, молsщи tгнaти t менE помышлє1ніz, си1це nкаsнную мою2 дyшу смущ†ющаz: є3гдa же дов0льнw плaкахсz, и3 въ пeрси ўсeрднw біsхъ, тогдA свётъ ви1дэхъ tвсю1ду мS њсіsвшій, и3 тишинA t треволнeніz и3з8имaющаz бывaше ми2. П0мыслы же на блyдъ пaки порэвaющыz мS, кaкw ти2 и3сповёмъ, ѓвво, прости2: џгнь бо внyтрь сeрдца моегw2 стрaстнагw возгарaшесz, и3 всю2 tвсю1ду палsше мS, и3 къ желaнію смэшeніz понуждaше. Е#гдa же таков0е помышлeніе прихождaше ми2, повергaхъ мS на зeмлю, и3 слезaми њбливaхсz, помышлsющи сaмую мнЁ предстоsти Спорyчницу мою2, преступлeніе моE судsщую, и3 мучeніе за преступлeніе гр0знw показyющую, и3 не воставaхъ t повержeніz менE на зeмлю дeнь и3 н0щь, д0ндеже слaдкій џный свётъ њсіzвaше мS, и3 п0мыслы смущaющыz мS tгонsше: џчи же мои2 къ спорyчницэ моeй возводsхъ, непрестaннw просsщи п0мощи мнЁ бёдствующей въ пустhнной пучи1нэ, ћкоже и3 вои1стинну пом0щницу тY и3мёхъ и3 къ покаsнію поспёшницу.
И# тaкw скончaхъ седмьнaдесzть лётъ, безчи1сленныz бэды6 пострадaвши. tт0лэ же дaже до днeсь пом0щница моS Бцdа во всeмъ, и3 на вс‰ руков0дствуетъ мS. Речe же Зwсjма къ нeй: не потрeбовала ли є3си2 пр0чее пи1щи и3ли2 њдэsніz; Nнa же tвэщA: хлёбы ќбw џныz скончaвши въ седминaдесzти лётэхъ, питaхсz ѕeліемъ њбрэтaющимсz въ пустhни сeй: њдэsніе же, є4же и3мёхъ Їoрдaнъ прешeдши, њ вeтхости и3стлЁ, и3 мн0гую t зимы2 и3 t зн0z нyжду претерпёхъ, зн0емъ њпалsема и3 зим0ю њмерзaема и3 трепeщуща, ћкоже и3 мн0жицею пaдши на земли2, ѓки бездyшна, tню1дъ недви1жима лежaхъ, мн0гими и3 разли1чными бэдaми, и3 и3скушeніzми безмёрными бори1ма.
Tт0лэ же и3 до днeсь си1ла Б9іz многоoбрaзнаz грёшную мою2 дyшу и3 тёлу смирeнное соблюдE: помышлsющи бо т0чію, t каковhхъ мS ѕHлъ и3збaви гDь, пи1щу неистощи1мую стzжaхъ надeжду спасeніz моегw2: питaюсz бо и3 покрывaюсz глаг0ломъ Б9іимъ, содержaщимъ всsчєскаz: и4бо не њ хлёбэ є3ди1номъ жи1въ бyдетъ человёкъ.2 И# є3ли1цы не и3мёzху покр0ва, въ кaменіе њблек0шасz, є3ли1кw и4хъ совлечeсz грэх0внагw њдэsніz.3 Слhшавъ же Зwсjма, ћкw и3 словесA t Писaніz воспоминaетъ, t Мwmсeа же и3 ПрорHкъ и3 t кни1гъ pал0мскихъ, речE къ нeй: pалмHмъ же и3 и3нhмъ кни1гамъ, q госпожE, ўчи1ласz ли є3си2; Nнa же слhшавши сіE, њсклaбисz, и3 речE къ немY: вёруй, человёче, не ви1дэхъ и3нaгw человёка, tнeлэже Їoрдaнъ преид0хъ, кромЁ твоегw2 лицA днeсь, и3 нижE ѕвёрz, ни и3нaгw жив0тнагw ви1дэхъ: кни1гамъ же никогдaже ўчи1хсz, ни и3нaгw чтyщагw и3ли2 пою1щагw слhшахъ, но сл0во Б9іе жи1во и3 дёйственно ќчитъ рaзуму человёка. дaже до здЁ конeцъ сyщіz њ мнЁ п0вэсти. Нhнэ ќбw заклинaю тS воплощeніемъ сл0ва Б9іz, моли1тисz за мS блудни1цу. Сі‰ є3гдA nнA и3зречE, и3 сл0во скончA, ўстреми1сz стaрецъ поклони1тисz, и3 со слезaми возопи2: благословeнъ БGъ творsй вели6каz и3 стр†шнаz, сл†внаz же и3 ди6внаz неизречє1ннаz, и5мже нёсть числA. благословeнъ БGъ показaвый ми2, є3ли6ка дaруетъ боsщымсz є3гw2: вои1стинну не њставлsеши взыскyющихъ тебE, ГDи.
Nнa же є4мши стaрца, не попусти2 томY совершeннw поклони1тисz є4й, и3 речE къ немY: сі‰ вс‰, ±же слhшалъ є3си2, џ§е, заклинaю тS Ї}сомъ Хrт0мъ БGомъ сп7си1телемъ нaшимъ, да никомyже речeши, д0ндеже БGъ t земли2 в0зметъ мS. нhнэ же съ ми1ромъ tиди2, и3 пaки въ грzдyщее лёто ќзриши мS Б9іей нaсъ хранsщей благодaти. Сотвори1 же ГDа рaди то2, є4же ти2 нhнэ повёмъ, молS: въ п0стъ грzдyщагw лёта не преходи2 Їoрдaна, ћкоже њбык0сте твори1ти въ мнcтырЁ. Дивлsшесz же Зwсjма, ўслhшавъ, ћкw и3 чи1нъ монастhрскій возвэсти2, и3 ничт0же и4но глаг0лаше, кромЁ: слaва БGу даю1щему вели6каz лю1бzщымъ є3го2. Nнa же речE є3мY: пребyди u5бо, ћкоже глаг0лю ти2, ѓвво, въ мнcтырЁ: и4бо и3 хотsщу и3зhти, не возм0жно ти2 бyдетъ. во с™hй же вели1кій четверт0къ, въ вeчеръ тaинственныz Хrт0вы вeчери, возми2 t животворsщагw Тёла и3 Кр0ве ХrтA БGа нaшегw въ сосyдъ с™hй, дост0йный таковaгw тaинства, принеси1 же и3 пожди1 мz на џной Їoрдaна странЁ, сyщей близ8 селeніz мірскaгw, да пришeдши причащyсz животворsщихъ дарHвъ: tнeлэже бо причaстихсz и4хъ въ цeркви Предтeчевэ, прeжде дaже Їoрдaнъ преид0хъ, дaже до нhнэ с™hни тоS не получи1хъ: нhнэ же ўсeрднw є3S желaю, и3 молю1 тz, да не прeзриши моегw2 молeніz, но всsчески принеси1 ми животворsщее то2 Б9eственное Тaинство, въ џньже чaсъ ГDь своS ўченики2 вeчери Бжcтвенныz причaстники сотвори2.
Їwaнну же и3гyмену монастырS, въ нeмже живeши, рцы2: внимaй тебЁ и3 стaду твоемY, нBкаz бо тaмw творsтсz трeбующаz и3справлeніz: nбaче хощY, да не нhнэ то речeши є3мY, но є3гдA ГDь повели1тъ ти2. Сі‰ рeкши, и3 молeніz за сS t стaрца и3спроси1вши, во внyтреннюю пустhню tи1де. Зwсjма же поклони1сz до земли2, цэловA мёсто, и3дёже стоS стwпы2 н0гъ є3S, даS слaву БGу, и3 возврати1сz хвалS и3 благословS ХrтA БGа нaшего. Прешeдъ же џную пустhню, пріи1де въ мнcтhрь, въ џньже дeнь возвращaтисz њбык0ша брaтіz въ нeмъ живyщіи, и3 въ то2 лёто ўмолчA вс‰, никомyже смёz и3зрещи2, ±же ви1дэ. въ себё же БGа молsше показaти є3мY пaки желaемое лицE: скорбsше же и3 тужaше помышлsz долготY лётнzгw течeніz, хотS є3ди1нымъ днeмъ лёту џному бhти, ѓще бы м0щно бhло.
Е#гдa же прибли1жисz с™aгw вели1кагw постA пeрваz недёлz, ѓбіе по nбhчаю и3 чи1ну монастhрскому, сотвори1вше моли1тву, и3нjи вси2 брaтіz пою1ще и3зыд0ша въ пустhню. Зwсjмэ же недyгомъ распалeну, нуждA бЁ ўдeржану въ мнcтырЁ њстaтисz. Воспомzнy же т0й прпdбную рeкшую, ћкw, и3 хотsщу ти2 и3з8 nби1тели и3зhти невозм0жно бyдетъ: но не по мн0гихъ днeхъ t недyга востaвъ, пребывaше въ монастырЁ. Е#гдa же возврати1шасz брaтіz, и3 прибли1жисz вeчеръ тaинственныz Хrт0вы вeчери, сотвори2 Зwсjма завэщaнное є3мY: вложи2 въ мaлую чaшу t Пречи1стагw Тёла и3 Кр0ве ХrтA БGа нaшегw. вложи1 же въ к0шницу и3 см0квей мaлw сушeныхъ, и3 фjнікwвъ, и3 мaлw с0чива мочeна въ водЁ, и3 и4де въ вeчеръ ѕэлw2 п0зденъ, и3 сёде на брeзэ Їoрдaновэ ждhй прпdбныz. Мeдлzщей же с™ёй, Зwсjма не воздремaсz, но неукл0ннw зрsше въ пустhню, њжидaz ви1дэти ўсeрднw желaемое. Глаг0лаше же въ себЁ стaрецъ, сэдS: є3дA кaкw недост0инство моE возбрани2 пріити2 є4й, и3ли2 пришeдши и3 не њбрётши мS возврати1сz; Си1це же помышлsz, воздохнY и3 прослези1сz, и3 џчи на нб7о возвeдъ БGа молsше, глаг0лz: не лиши2 менE ВLко, и3 пaки да ви1жду лицE то2, є4же ви1дэти спод0билъ мS є3си2: да не tидY т0щь, носS моS грэхи2 на њбличeніе моE.
Си1це со слезaми помоли1всz, во и3н0е помышлeніе прeйде, глаг0лz въ себЁ: что2 ќбw бyдетъ, ѓще и3 пріи1детъ, ґ кораблS нёсть; кaкw Їoрдaнъ прeйдетъ, и3 ко мнЁ пріи1детъ недост0йному; ўвы2 моемY недост0инству! ўвы2 мнЁ, кт0 мz таковaгw добрA лиши1тисz сотвори2! Тaкw помышлsющу стaрцу, сE препод0бнаz пріи1де, и3 на џной странЁ рэки2 стA, tню1дуже и3дsше. Зwсjма же востA, рaдуzсz и3 веселsсz и3 слaвz БGа. Но є3щE съ п0мысломъ борsшесz, ћкw не м0жетъ тA прейти2 Їoрдaна: и3 ви1дэ ю5 знaменіемъ кrтнымъ Їoрдaнъ знaменавшую, [всю1 бо н0щь тогдA лунA сіsше, и3 кyпнw съ тёмъ знaменіемъ взhде с™az на в0ду, и3 ходsщи верхY воды2 къ немY грzдsше. Џнъ же хотЁ поклони1тисz є4й, но тA возбрани2 є3мY є3щE по водЁ шeствующи, глаг0лz: что2 твори1ши ѓвво, свzщeнникъ сhй, и3 носS Б9eствєнныz Т†йны; Џнъ же послyша глаг0лющіz, ћже сошeдши съ воды2, речE къ стaрцу: благослови2 џ§е, благослови2. Џнъ же къ нeй tвэщавaz съ трeпетомъ, [ќжасъ бо є3го2 њб8S t преди1внагw видёніz,] речE: вои1стинну БGъ нел0женъ є4сть, њбэщaвый ўпод0бити себЁ тёхъ, и5же себE по си1лэ своeй њчищaютъ: слaва тебЁ, ХrтE Б9е нaшъ, показaвый мнЁ раб0ю твоeю сeю, коли1кw tстою2 t мёры совершeніz.
СіE рeкшаго моли2 nнA глаг0лати сmмв0лъ с™hz вёры: Вёрую во є3ди1наго БGа: и3 моли1тву ГDню: Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ: и3 скончaннэй бhвшей моли1твэ, причасти1сz с™az пречи1стыхъ и3 животворsщихъ Хrт0выхъ Т†инъ, и3 по nбhчаю цэловA стaрца. Тaже на нб7о рyцэ воздёвши воздохнY, прослези1сz, и3 возопи2: Нhнэ tпущaеши рабY твою2, ВLко, по глаг0лу твоемY съ ми1ромъ, ћкw ви1дэста џчи мои2 спасeніе твоE. И# глаг0ла къ стaрцу: прости2, ѓвво Зwсjмо, є3щe же и3 друг0е моE желaніе и3сп0лни: и3ди2 нhнэ въ монастhрь тв0й, Б9іимъ ми1ромъ храни1мь, въ грzдyщее же лёто пріиди2 пaки во џный же пот0къ, и3дёже ти2 пeрвэе собесёдовахъ: пріиди2 ќбw, пріиди2 ГDа рaди, и3 пaки ќзриши мS, ћкоже х0щетъ ГDь. Џнъ же къ нeй tвэщA: хотёлъ бы, ѓще бы м0щно бhло, въ слёдъ тебE ходи1ти, и3 зрёти честн0е твоE лицE. молю1 же, сотвори2 є3ди1но проси1мое ў тебE мн0ю стaрцемъ: вкуси2 мaлw t пи1щи, ю4же принес0хъ сёмw: и3 сіE рeкъ, показA є4й, є4же и3мЁ принесeнное въ к0шницэ. Nнa же пeрстwвъ краsми с0чива коснyвшисz, и3 три2 зернA взeмши, во своS принесE ўстA, и3 речE: довлёетъ сіE благодaти д¦0внэй, хранsщей є3стество2 души2 несквeрненное: и3 пaки речE къ стaрцу: моли2 ГDа њ мнЁ, џтче м0й, моли2, поминaz всегдA моE nкаsнство. Џнъ же поклони1сz пред8 ногaми є3S, и3 прошaше ю5, да м0литсz къ БGу њ цRкви и3 њ царёхъ и3 њ нeмъ.